علت این همه هنرپروری! رسانهها در چیست؟
در سه روز عید 95 در صدِ مهمانانِ ویژۀ رسانههای دیداری را آوازخوانها، گیتارنوازها، تنبورنوازها، طبلهنوازها، و....نوازها تشکیل میداد. هیچ معیاری هم مدِ نظر نبود؛ گردانندگانِ تازهکار همین که میدانستند فلانی آوازخوان یا هنرمند! است، از ایشان چنان تعریف و توصیف میکردند که خودِ طرف حیران میماند که این همه صفات را از کجا کرده؟
یک یا دو ساعت بعد همان هنرمندِ مشهور! کشور را در رسانهای دیگر میدیدی که با لباس و استایل جدید مهمان ویژۀ رسانۀ دیگر است؛ و چار-پنج گرداننده به گِردش جمع هستند و هر یک از گردانندگانِ محترم به صفات ایشان چند تعریف و توصیف تازه میافزودند، تا نشان دهند که از رسانۀ دیگر متفاوتتر عمل کردهاند.
پرسشهای که مطرح میشود:
1. آیا در این کشور به جزء از آوازخوانها، گیتارنوازها و... به کسب و کاری دیگری هم ضرورت داریم یا نه؟
2. آیا ضروری است که رسانههای دیداری و شنیداری، در سه روز عید فقط و فقط موسیقی و موسیخی نشر کنند؟
3. علت این همه هنرپروری! رسانهها در چیست؟
---------------- علیشاه ظریفی
---------
مطبِ مرتبط
رسانهها با ثواب و گناهِ یکسان
حرف دل...