«ملاصاحب، منظورت از این جمله چیست؟»

سالهاست که در کشور ما، ملا میگوید و ما مردم تأیید میکنیم؛ کله میجنبانیم و اشک میریزیم؛ اما هیچگاه سخنان آنان را زیر پرسش نبردهایم. هیچگاه – هیچگاه حق نداشتهایم که از جای مان بلند شویم و بگوییم: «ملاصاحب، منظورت از این جمله چیست؟»

علل نپرسیدن ما از ملا شاید اینها باشد:

۱- میپنداریم که هر آنچه از دهان مبارک ملا بیرون میجهد، کامل و بی نقص است؛

۲- میپنداریم که پرسیدن و به چالشکشیدن سخنان ملا، بیحرمتی به شخصیت جناب شان است؛

۳- میپنداریم که به چالشکشیدن سخنان ملا، برهمخوردن نظم جلسۀ سخنرانی است.

۴- و....

همین پندارهای مان باعث پررویی برخی از این آدمکها شدهاست؛ به حدی که به خود اجازه میدهند که «زنان را بیحیاترین موجود» خطاب کنند.

بیایید پس از این در هر جلسۀ سخنرانییی که شرکت کردیم، حتماً حتماً برخی از سخنان ملا را به چالش بکشیم. اگر این تصمیم را بگیریم، شاید هیچ ملایی این حماقت را نکند که «زنان را بیحیاترین موجود» خطاب کند؛ زیرا میداند که کسی در حضور همه از وی خواهد پرسید: «ملاصاحب، منظورت از این جمله چیست؟»

موافق استید؟

حرف دل...