یک پیشنهاد به حکومت – ریاست اجرایی (۳)

در کنار این اصلاحات، خوب است که در نظام رانندهگان چرسی نیز اصلاحات بیارود. چهگونه؟

بیشتر دوستان که از یک ولایت به ولایت دیگر سفر کردهاند، میدانند که سرنوشت بیش از ۵۰ سرنشینِ یک موترِ ۳۰۳ یا ۳۰۴ در دست یک آدمک «چرسی»است که سخت به «بتۀ فقیری» احترام دارد. بیشتر رانندهگان موترهای مسافربری به این باور استند که تا «چرس» نزنند و خود را نشئه نکنند، درست رانندهگی نمیتواتند. در میان اینگونه رانندهگان موترهای ۳۰۳ و ۳۰۴ اگر رانندهیی پیدا شود که چرس نزند، او را مسخره میکنند، و به نظر خودشان، او را از جمع «کاکهها و خراباتیها» محروم میکنند. اینجاست که بدبختی مسافران آغاز میشود.

آمار ۹ ماه اول سال ۱۳۹۴ در نتیجۀ حادثات ترافیکی ۳۲۳۲ تن کشته و زخمی شدند.
بنابراین، فکر میکنم که جناب عبدالله میتواند برای کاهش رانندهگان چرسی برنامه را اینگونه اجرا کند.

1- در یک خبرنامه از همه شرکتهای مسافربری بخواهد که رانندهگانشان، چرس را ترک کنند، در غیر آن وظیفۀ شان را از دست خواهد داد و نام همان شرکت مسافربری در رسانهها افشا خواهد شد. برای اینکار، با مشورۀ وزیر صحت، چند ماه مهلت تعیین کند.

2- تا پایان مهلت تعیینشدن، گروهی از پزشکان و پژوهشگران را وظیفه دهد که دربارۀ خطرات چرس سیمینارهایی برگزار کنند. این برنامه حتماً از سوی رسانهها پوشش داده خواهد شد.

3- پساز چند ماه، کار عملی را آغاز کند. یعنی در نشست شورای وزیران به وزیر صحت عامه دستور دهد که خون تمامی رانندهگان شرکتهای مسافربری شاهراهها را معاینه کند؛ پس از آن شرکتهای مسافربری و رانندهگان چرسی را، با کمک وزارت امور داخله، جریمه و تنبه کند.

4- و... .

پیامدها: یکی از پیامدهای این برنامه کاهش رخدادهای دلخراش ترافیکی و کاهش در آمار جانباختنِ شهروندان کشور خواهد بود.

با مِهر، علیشاه ظریفی